Dzień kota - Kot w butach

 

   „Godzinę później [kot] stał na dziedzińcu zamku i prosił o posłuchanie u samego króla. A był przy tym tak pewny siebie, że natychmiast zaprowadzono go do sali tronowej. Tam ukłonił się nisko władcy i dworzanom i powiedział:

  - Wasza Wysokość, jestem niezmiernie zaszczycony, że w imieniu mojego pana, jaśnie wielmożnego markiza Karabasza - taki tytuł wymyślił na poczekaniu - mogę przekazać Waszej Wysokości tego oto królika. Zechciej przyjąć podarunek.

    Król, co prawda, nigdy nie słyszał o markizie Karabaszu, ale bardzo lubił pieczone króliki.

    - Przekaż swojemu panu - odparł więc - moje podziękowanie. Jego dar wielce mnie uradował.

    Kot pożegnał się dwornie i wyszedł dziarskim krokiem, bardzo z siebie zadowolony."

  Kot w butach

Dzień kota - Kicia Kocia

    „- Daj mi pić! - prosi mamę Kicia Kocia.

    - Za chwilę, teraz karmię Nunusia - odpowiada mama.

    - Ja chcę teraz! - woła Kicia Kicia i tupie nogami.

    Do Kici Koci podchodzi tata.

   -Chodź, pooglądamy zdjęcia - proponuje. Kicia Kocia i tata siadają przy stoliku i razem oglądają rodzinny album. Na wszystkich zdjęciach jest malutka Kicia Kocia. Na jednych w ramionach mamy, na innych - taty.

   - Chcę być znowu dzidzią - mówi Kicia Kocia.

   - Gdybyś znowu nią była, nie mogłabyś robić wielu rzeczy - mówi tata. - Nie mogłabyś: oglądać bajek w telewizji, jeść lodów, huśtać się na huśtawce, bawić się koralikami. Dzidziuś nie robi tych rzeczy, bo jest na nie za malutki."

Kicia Kocia ma braciszka Nunusia, Anita Głowińska

 

Dzień kota - Jess

 

      „Pat, Ted i Ajay z uwagą przeglądali książkę „Magiczne Sztuczki”.

  - A może to? - zaproponował Pat. - Tajemna Skrzynia, czyli kto zniknie na oczach widowni.

  - To moglibyśmy zrobić - ucieszył się Ted.

  - Jasne! - przytaknął Ajay.

  - Popatrzcie! Mógłbyś sprawić, że Meera uniesie się w powietrze! - Ted zachichotał. - Trzeba mieć tylko deskę i podnośnik samochodowy!

   Tymczasem Sara przyszyła cekiny w kształcie gwiazdek i księżyców do marynarek Pata, a Julian zrobił dla taty specjalny kapelusz. Jess wcale im nie pomagał. Najpierw rozchlapał farbę...

     ... a potem wskoczył na stół i cały obsypał się błyszczącymi gwiazdkami i księżycami.

   - Och, Jess, jak ty wyglądasz?! - zdziwił się Pat, kiedy wrócił do domu.

   Julian zdjął kotu gwiazdkę z ogona.

   - Miau! - zaprotestował Jess."

Magiczne sztuczki, w: Przygody mieszkańców Zielonej Doliny

Dzień kota - Findus

 

   „W następnym tygodniu Beda Andersson znów przyszła. Tym razem miała ze sobą kartonowe pudełko.

     - Tutaj masz towarzystwo – powiedziała i podała pudełko Pettsonowi.

    - Co to jest? – spytał staruszek i przeczytał napis na pudełku. Było tam napisane: „Findus. Zielony groszek”. Coś piszczy! Otworzył pudełko, a tam na kawałku zielonego materiału w prążki stał kociak. Patrzył Pettsonowi prosto w oczy i popiskiwał.

    - Cześć, Findus zielony groszek – rzekł Pettson i poczuł się tak, jak gdyby podniesiono żaluzje w letni ranek i do środka wpadło ciepłe słoneczne światło. – Nazywam się Pettson, a to jest moja kuchnia. Jeśli chcesz, będziesz teraz tutaj mieszkał. Napijesz się kawy?"

    Kiedy mały Findus się zgubił, Sven Nordqvist